De afgelopen twee maanden was ik in Nederland. Terwijl ik probeerde me zo goed mogelijk aan te passen aan het hectische ‘mamaleven’ in ons kikkerlandje, heb ik eens goed kunnen vergelijken hoe anders het is als je kind in Afrika geboren wordt.
Zo had baby Evy eerder een Nederlands paspoort dan dat ze er was geweest, ademt ze geheid meer uitlaatgassen in en wilde haar tante Jane haar continu (met 300 graden buiten!) in 3 dekens wikkelen.
En er zijn nog zoveel meer verschillen tussen het leven van een baby in Nederland en Afrika…
Potjes? Kinderen eten al snel mee met de pot
Ja, banaan, daar begint wereldwijd bijna elke baby mee. Peer en aardbei hebben ze in Oeganda niet en appels zijn import, dus duur. De eerste hapjes fruit van Evy bestaan uit exotische vruchten, zoals watermeloen, guave, mango en ananas. Grappig genoeg gaat een Nederlandse drogisterij mee in deze tropische trend en maken ze van die laatste 3 nu ook heerlijke smoothies voor de Nederlandse baby’s.
Het enige potje dat ik tot nu toe in de Oegandese supermarkt heb gezien is ‘custard’, waar ik nog niet erg warm voor liep. Oegandese kindjes eten al gauw met de pot mee; Evy’s eerste vaste voedsel was matooke gemengd met groundnut sauce, warme pap gemaakt van maïsmeel en posho geprakt met vissaus.
Baby wasgel? Nope, gewoon zeep en vaseline
Niks geen baby wasgel voor de gevoelige huid, eucalyptusbadjes voor de verstopte neus, sudocrem of hypoallergene billetjespoeder. Nee, gewoon een stuk zeep en huis-tuin-en-keuken vaseline voor de huid, billen èn haren. Maar… ik geef toe dat ik voor Evy wel de producten uit Nederland gebruik (al was het alleen maar voor dat heerlijke babygeurtje) en dat er straks ook weer een doos vol crèmepjes en poedertjes mee het vliegtuig ingaat.
Huizen zijn hier al gauw kidsproof
Baby’s hebben hier de hele dag een dierenmobile boven hun hoofd, een compleet ingerichte box om in te spelen of een schommelwipstoel met ingebouwd muziekje; alles om de zintuigen te ontwikkelen en de baby te vermaken of om ze gewoon af en toe in weg te zetten. In Oeganda is het gebruikelijk om je baby de hele dag op schoot of op je rug te hebben of aan een ouder broertje of zusje te geven die er vervolgens de hele dag mee rondsjouwt. Niks geen kinderstoel. Of maxicosi. Of kinderwagen. Gezien de slechte staat van de wegen snap ik dat laatste best, die van mij staat inmiddels ook te verstoffen. En geen speen! Zelf ben ik een behoorlijke pro-speen moeder, dus: respect.
Lekker over the top
In Nederland heb ik bij Zora destijds behoorlijk moeten zoeken naar een juwelier die bij kindjes van 1 jaar oorbellen wilde schieten. Ik denk dat me dat in Oeganda beter af zal gaan met Evy, omdat de meeste meisjes al gaatjes krijgen als ze een paar maanden oud zijn. Om het plaatje af te maken hebben ze vaak ingevlochten extensions (plates) en dragen ze op zondag van die compleet over the top jurkjes (met tule, glitter, etc.). Wel heel cute! De jongetjes doen er trouwens niet voor onder in hun heuse minimaatpakjes incl. giletjes. Ons spreekwoord “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”, is in Oeganda zéker niet van toepassing!
Verschillen blijven
En zo kan ik nog wel even doorgaan met het opnoemen van verschillen. Oegandese kindjes leren bijvoorbeeld niet echt puzzelen en fietsen, maar zijn wel heel creatief in het spelen met – in onze ogen – niets. In Oeganda worden kindjes vanaf hun 1e jaar elk half jaar ontwormd, maar ze gaan niet jaarlijks naar de tandarts. En mijn kinderen zullen sneller Engels spreken dan hun Nederlandse vriendjes, maar kennen niet het gemak van water uit de kraan drinken. Interessant it is.
