Begrijp me niet verkeerd, ik vind het – net zoals de meeste ouders – heerlijk als mijn kinderen buiten spelen. Frisse buitenlucht op die snoetjes en gratis vitamine D. Dus toen mijn kinderen laatst met een vriendinnetje uren zoet waren op de ijsbaan, was ik in mijn nopjes. Kon ik lekker aan een column, artikel of scheikundeles werken.
De ijsbaan
Ik hoor nu een aantal mensen denken: “De ijsbaan? In de herfst? Waar dan?” Zoals u weet, woon ik in Hensbroek en daar is ‘De IJsbaan’ een goed ingeburgerd begrip voor een veld waar meestal geen ijs op staat. Blijkbaar zijn de herinneringen aan het schaatsen hier in het dorp zo intens (en zeldzaam), dat we het groene veld met de ovaal van asfalt, het hele jaar door zo noemen. In de zomer wordt er overigens geskeelerd, gevoetbald of met raceautootjes en fietsen op gereden.
De ijsbaan dus. En zoete kindertjes. Meestal ben ik op mijn hoede wanneer mijn kinderen stil en zoet zijn als ze spelen. Dat kan namelijk eindigen in situaties met slijm in de gootsteen, glitters over de vloer of gesmolten suiker vastgeplakt aan het aanrecht. Maar goed, nu was ik er niet bij. Halverwege kwamen ze nog een emmer halen, maar er gingen bij mij nog steeds geen alarmbellen af.
Totdat ze thuis kwamen…
Muis in huis
“Kijk, mama, we hebben een muis gevangen!” En de trotse kinders liepen met emmer en al mijn woonkamer binnen. Eerst geloofde ik het niet. Welke muis laat zich nu vanuit een heel groot veld in een emmer lokken? Maar met één blik in de emmer wist ik genoeg. Een muis! In mijn huis!
Zonder hun trots al te veel af te nemen heb ik ze bevolen om dit beest Onmiddellijk Mee Naar Buiten Te Nemen! (Ik weet niet meer zeker of ik hier ook bij schreeuwde en grootste armgebaren maakte.) Ik zag het al helemaal voor me. Muis ontsnapt, katten en kinderen er achteraan en mama met de bezem daar weer achteraan. Overal vallen spullen, planten en glazen water om. Broodkruimels vliegen van de borden op de grond. Muis uit huis en mama aan de schoonmaak.
En daar had ik nu net even geen zin in…
