Jaaa! Onze spullen zijn er! Ein-de-lijk! De zeecontainer was weliswaar al voor Kerst(!) in Kampala aangekomen, maar deze werd – om een aantal redenen – niet vrijgegeven.
Bijvoorbeeld: omdat het Kerst was en men dus vond dat er niet zo hard gewerkt hoefde te worden (gevolg: het land lag plat). Of omdat de verkiezingen op komst waren (gevolg: het land lag vrijwel plat, omdat men dacht dat alles toch wel zou veranderen). Of omdat het verkiezingstijd was (gevolg: het land lag weer plat, incl. alle toegang tot social media).
Maar eindelijk – vijf maanden na ons vertrek naar Oeganda – heb ik weer:
- leuke jurkjes en rokjes (ik loop al maanden in dezelfde harembroeken van tijdens m’n zwangerschap rond)
- babykleertjes voor Evy (ik had wel maat 50 en 56 mee, maar ze heeft inmiddels maat 62…)
- een speelkleed en mobile voor Evy
- gereedschap (ik weet zeker dat ik beter kan klussen dan menig timmerman hier)
- mijn mooie gevlochten wasmanden (je was in een oude kartonnen doos verzamelen ziet er zo shabby uit)
- een kinderwagen (gelukkig met off-road wheels, want anders is het op de wegen hier niet te doen)
- een maxi-cosi en een autostoel (wat het vervoeren van m’n kinderen een stuk veiliger maakt)
- een grote-meiden-bed voor Zora
- vormpjes om zelf ijslolly’s mee te maken
- pfff , nog meer speelgoed
“Uh, lange mouwen?“
Het is me een raadsel waarom ik destijds een dekbed, tig voorraadbussen, mijn elektrische pastei-maker en shirts met lange mouwen heb ingepakt. En waarom heb ik juist niet heb gedacht aan een knoflookpers, ophangrek voor mijn hangmat, Waka-Waka solarlampjes en een potje pesto?!
Zoveel spullen
Ik heb hier in de afgelopen maanden een hele andere kijk op spullen gekregen en op de hoeveelheid die we hiervan in Nederland hebben. Als je – zoals wij – genoodzaakt bent om met ongeveer 1/3e van je spullen te leven, dan red je dat gek genoeg ook. Ja, je kledingkeuze wordt wat eenzijdig, je kind slaapt in een bruin i.p.v. wit bed, je gebruikt de tafel als commode en het aankleedkussen als stoel en de dvd van Pim de Pinguïn kan ik inmiddels dromen. Maar na verloop van tijd went alles en mis je je spullen – behalve de echt handige dan, zoals de wipstoel – niet eens meer.
Crea bea
Wij Hollanders kunnen nog wat leren van de creativiteit van het gebruik van spullen. Zo zijn de volgende spullen veel multi-inzetbaarder dan wij denken:
- lege glazen potten (van de Hollandse appelmoes(!)) zijn door mijn buurvrouw erg gewild als voorraadbussen
- vierkante handdoeken van de Hema doen prima dienst als deurmat
- kartonnen dozen misstaan niet als planken in de kast
- een kapot plastic bordje transformeer je met gemak tot opscheplepel
- klittenbandknuffels (met dank aan airline Emirates) zijn heel goed bruikbaar als gordijnlint
Zelf ben ik ook een stuk creatiever geworden. Ik kan nu van alles knutselen met doppen, ik maak verrekijkers van wc rollen + aluminiumfolie en oud cadeaupapier wordt zo omgetoverd in een prachtig schilderij. Het maken van een eigen loomboard van spijkers staat nog op mijn lijstje, want die rubberen elastiekjes verkopen ze hier overal.
Wondere wereld
Het is grappig om te merken dat ik spullen heb die anderen gewoon nog nooit van hun leven hebben gezien. Toen we nog onze werkster Sipi hadden, had ik daar de meeste lol om. Ze stond me met open mond aan te staren toen ik m’n lenzen in deed en haar oren flapperden toen ik met de borstkolf aan de slag ging. En toen David haar uitlegde dat je met een verlengsnoer de elektra overal naartoe kan brengen, vroeg ze oprecht: “Kun je dat dan ook naar het dorp brengen?”.
Stuk? Nou en…
Helaas is de snelheid waarmee dingen hier kapot gaan verbazingwekkend. Er is niet voor niets het semi-gezegde (wel even met een knipoog lezen): “Europeanen ontwikkelen, Aziaten kopiëren en Afrikanen slopen”. Nieuwe ovenwanten (maar goed, die had ze ook nog nooit gezien) waar een dag later alweer een gat in zit, leesboekjes die toch niet blijken te kunnen zwemmen en de ontelbare koffiekopjes die zonder reden sneuvelen (de meeste mensen hebben daarom hard-plastic servies, maar ook dat kan kapot…). Ach ja, zo erg is het niet. Want ook als hier iets stuk is, gaat het daarna nog jaren mee.
