Een poosje geleden had ik het geluk dat ik mee mocht naar het optreden van Jochem Myjer in Carré. Hij heeft een aantal jaar niet opgetreden en nu stond hij weer op het podium. Met ADHD en al. Ik vind het een fantastische comedian! Niet alleen door zijn typetjes, zijn grappen en zijn drukke gedrag, maar ook door zijn verhalen. Want man, wat is hij sterk in het vertellen van verhalen. Hij zuigt je helemaal mee in een bepaalde situatie en je ziet het gewoon voor je ogen gebeuren.
Dit zijn niet alleen de grappige anekdotes. Het kunnen ook serieuze verhalen zijn. Of wetenschappelijke, want deze grappige en veelzijdige man is afgestudeerd in de biologie en fervent vogelaar, dus hij weet ook echt iets.
World wood web
Zo zit hij op het podium op een bankje onder een grote, groene boom. Dit oogt voor het publiek ook wel zo rustig, want Jochem zit zowaar even. Natuurlijk eerst een grapje, want waar laat je je natte theezakje nu en hoe krijg je een dolgedraaide thermosfles nu dicht? Daarna vertelt hij hoe bomen in een bos zich en masse verdedigen tegen bladetende kevers en andere insecten. Hij vertelt over het ‘world wood web’; de schimmeldraden waarmee bomen met elkaar in contact staan onder de grond (ook al las ik laatst dat misschien toch niet bestaat). HIj had het ook over een stofje dat bomen aanmaken waarmee ze hun blaadjes bitter – en dus niet meer lekker voor de kevertjes – maken.
Dat is op zich al interessant om te weten. Zeker voor iemand zoals ik, die van weetjes houdt. Maar nu komt het wetenschappelijke aspect. Jochem vertelde waarom het nu zo gezond is om in een bos op een bankje te zitten. Dat is niet alleen door het groen en de rust om je heen en ook niet per se doordat je dan stressverlagende stofjes in je brein maakt. Nee, dat komt ook door de zorgende rol van bomen voor elkaar.
Bomen-antibiotica
Bomen maken namelijk kleine hoeveelheden antibiotica aan in hun blaadjes en dat verspreiden ze via de lucht naar andere bomen, die bijvoorbeeld aangevreten en dus gewond zijn. Als je onder zo’n boom zit, kun je je voorstellen dat er ook een beetje van die antibiotica op jou valt. Gewoon daar in het bos. Een shotje gratis antibiotica, zonder dat je ervoor langs de apotheek moet.
Je snapt de moraal van dit verhaal denk ik wel. Ten eerste, ga eens wat vaker naar het bos. Ten tweede, wetenschap is fantastisch en overal.
