Met de herfst in aantocht ben ik de zolder opgedoken om alle opgeslagen kleding uit te zoeken. Dit doe ik twee keer per jaar. Wat kan blijven, wat past nog, wat gaat voor de verkoop naar de kledingbeurs? Ik ben hier altijd zeker twee weken mee zoet, maar daarna zijn de kledingkasten weer helemaal herfst- en winterproof. Kleding bijkopen hoef ik zelden, omdat ik veel krijg van vrienden en een aantal lieve mensen uit het dorp. Daar ben ik erg blij mee, want dan houd ik mijn kleedgeld over voor de energierekening dit jaar.
Mee naar Oeganda
Zomerkleding dat niet meer past stop ik alvast in een koffer voor mijn volgende reis naar Oeganda (ik ga natuurlijk het liefst als het hier winter is). De vorige keer hebben we deze kleding met veel plezier in mijn oude wijkje Kisaasi (in Kampala) uitgedeeld. Prachtig om te zien hoe de kinderen vervolgens een aantal dagen als kopietjes van mijn kinderen rondlopen. Totdat hun moeder de kleding verkoopt waarschijnlijk, want ‘kleding uit Europa’ is best wat waard en ze moeten toch eten kopen voor de rest van het gezin. Dat geeft niet, ik weet hoe het daar gaat en gun ze dit. De kleding blijf ik zeker meenemen voor ze.
Koukleumpjes
Alhoewel ik al best moeite heb met de korter wordende dagen en de kou die ‘s ochtends in mijn slaapkamer hangt, ben ik Hollands van huid en haar en wen ik hier best snel weer aan. Sandalen weg, sokken aan. Overal een hemd en een legging onder en we kunnen weer een seizoentje mee. Mijn kinderen hebben hier beduidend meer moeite mee. Volgens Evy komt dat omdat ‘de bruine huid nu eenmaal minder warmte vasthoud’. En alhoewel ik denk dat hun slechte koudebestendigheid best eens genetisch kan zijn, denk ik niet dat dit met hun huidskleur te maken heeft.
Maar koukleumpjes, dat zijn het af en toe wel. Gisteren hielp ik Jason bij het omkleden voor gym waar ik ontdekte dat hij een sweater én een trui aan had. Tikje overdreven als je het mij vraagt. Dan Zora; zij slaapt in de winter het liefst in een warme onesie, met een fleecedeken en een dekbed over zich heen. Zonder te smelten! Het zou best eens goed voor ze zijn om wat Hollandscher te worden. Misschien kan ik opa eens vragen of ze om beurten mee mogen ‘op klussie’ wanneer hij een koelcel gaat repareren?
