Het is alweer even geleden dat ik elke nacht wakker werd gemaakt door één van mijn kinderen. Toch is me dat de eerste tien jaar van mijn leven als moeder niet bespaard gebleven. Simpel rekensommetje: hoe meer kinderen je hebt, des te groter is de kans dat één van die kids zich ‘s nachts bij je meldt. Met uiteenlopende redenen: buikpijn, nachtmerrie, nat bed, geen idee (want slaapwandelde), honger, nog meer honger en ‘kangewoonnieslapen’. En was het eens geen kind, dan was het wel het helse geluid van de plaswekker (sorry buren!).
Doorslapen
Sinds dit jaar durf ik gerust te stellen dat ik het grootste deel van mijn nachten doorslaap. Een Grote Verademing, want oh wat knap je daarvan op zeg. Mijn energieniveau gaat nog niet door het dak, maar ik heb niet meer het gevoel dat ik me door een dag heen moet slepen.
Nachtelijk zingen
Alleen in de periode tussen de aankomst van Sinterklaas en Pakjesavond zijn mijn zorgeloze nachten weer ver weg. Mijn laatste kind gelooft namelijk niet gewoon heilig in de Goedheiligman, nee, hij gelooft Mega-heilig. Hij leeft een aantal weken in een soort intense fantasie. Een parallelle wereld. The Sint-Matrix. Zo wordt hij midden in de nacht wakker, omdat hij Ozosnel naast zijn raam hoorde ademen. Of hij wist zeker dat hij een Piet zag rennen, waarna hij maar weer bij mij in bed kruipt.
Laatst werd ik om 3 uur ‘s nachts wakker van een geluid dat ik in eerste instantie niet thuis kon brengen. Bleek mijn kleine Jason in zijn slaap Sinterklaasliedjes te zingen! En nog best mooi ook, haha.
Piet op het dak
Hij is zo fanatiek, dat ik altijd bang ben dat hij te vroeg naar beneden komt, nadat ik net de schoenen heb volgepropt met kadootjes. Daarom barricadeer ik de deur stevig met een stoel, totdat ik zelf naar bed ga. Noem mij paranoia, maar met een kind dat zich een Piet waant, moet je gewoon het zekere voor het onzekere nemen.
Voor de zekerheid is mijn ‘pakjeskamer’ dan ook niet in mijn eigen huis, maar veilig bij opa en oma. Alhoewel, ligt het daar wel veilig? Jason zal toch niet midden in de nacht al slaapwandelend over de daken naar ze toe gaan, door hun schoorsteen naar beneden glijden en op zoek gaan naar de pakjes?
Nou ja, mocht dat wel gebeuren, dan hoop ik dat mijn ouders me dan in de ochtend even bellen wanneer ze Jason in hun bed vinden. Kan ik tenminste een rustig nachtje door slapen…
