Pfoeh, ben ik weer met een lijst bezig. Dit keer van Ashton Nursery & Daycare – oftewel ‘School’. Alle ouders nemen aan het begin van elke termijn een zooi spullen mee om zo de school-huisraad bij elkaar te krijgen.
Eens kijken… een cutter, rubber (nee, geen condoom), broom. Mijn Engels is niet slecht, maar het duurde even voordat ik alles had ontcijferd. Met cutter wordt een stanleymes bedoeld. “Daar gaan ze toch niet mee werken?!” piepte ik tegen de juf. “No, that’s for me to sharpen the pencils.” Oh, nou in dat geval koop ik wel een puntenslijper. Verder dus een broom (dat is een roe – ja echt – om de vloer mee te vegen), een pak kopieerpapier en een doosje potloden.
Ashton is net nieuw gebouwd in onze wijk en ideaal voor ons omdat het in vijf minuten te lopen is. Groot minpunt is dat het nog niet helemaal af is… en dat maakte de eerste schooldag niet zo’n succes. Die dag waren er in totaal vier kindjes en het lokaal was verder zo goed als leeg. Dan kunnen de juffen nog zo lief zijn en leuk met ze gaan zingen en dansen, maar een kinderopvang zonder speelgoed is toch wel erg saai. Dus de dag daarna heb ik meteen een deel van ons eigen speelgoed en kleurgerei gedoneerd en heb ik besloten dat halve schooldagen wel prima zijn, zodat ze ’s middags lekker thuis kunnen spelen.
Twee klassen
Inmiddels zijn we een paar weken verder, is er meer speelgoed en zijn er twee volle klassen (Patrick’s klas telt veertien kindjes en die van Zora acht). De twee lokalen zijn verder simpel ingericht; kleine tafeltjes, gekleurde stoeltjes en een groot krijtbord. In Zora’s klas hangen plaatjes aan de muur van kledingstukken, etenswaren, lichaamsdelen, etc. Bij Patrick wordt de helft van de klas door een vloerkleed in beslag genomen om lekker op te kunnen spelen. Al met al doet het mij wel wat claustrofobisch aan; er is maar 1 raam, dus is het binnen vrij donker (maar wel lekker koel). Maar ook doordat het buitenspeelterreintje nog niet af is, zitten de kinderen veel binnen. Helemaal achterin is een betonnen gebouwtje met een douchehokje en een frans toilet. Als Zora zuzu moet doen, gaat ze daar gewoon heen – zonder hulp! Ik ben trots, want zelf vind ik die dingen helemaal niks. Toen ik in het begin een keer meeliep, bleek alleen wel dat ze plaste in het douchehokje, haha!
Andere koek
De naam ‘school’ gebruik ik, omdat ik het er behoorlijk schools aan toe vind gaan. Mam, hierin ben ik het een keer met je eens. Zora leert letters lezen en schrijven (nou ja, overtrekken) en ze leren al echt Engelse woordjes stampen (wel op speelse wijze met veel zingen erbij). Ze kan al de Z, P, M, E, O en S lezen en maakt mooie gemixte zinnen, zoals: “ik wil niet sleeping” en “you can sit hier”. Hier begint de dag met de juf die hardop roept “Say goodmorning teacher!” en de kindjes die gedrild in koor “Goodmorning teacher!” antwoorden. Dat is wel even andere koek dan binnenwandelen bij de opvang en gaan verven.
Uniformen
Waar ik dan wel weer fan van ben zijn die uniformpjes. Niet alleen omdat het superschattig staat, maar ook omdat je als groep meer een eenheid wordt en iedereen gelijk is – en dat vind ik wel fijn voor mijn kindjes die er qua huidskleur toch al buiten vallen.
Zwemles
Ik probeer af en toe mee te kijken in de klas en wilde per sé met de eerste zwemles mee. Ik kwam aan en zag elf kindjes in hun onderbroekjes staan. Had ik nog netjes een badpak voor Zora meegenomen, stomstomstom…. En dat ging – samen met 4 volwassenen – allemaal de schoolbus in, lees: een aftands busje met twee stoelen voor en vijf stoelen achterin, uiteraard zonder gordels. Je kunt je voorstellen hoe we erin zaten en dat dit in Nederland NOOIT zou mogen! We reden weliswaar niet hard en het is niet ver, maar toch.
Afdrogen is simpel!
Het zwembad was best mooi; drie baden met verschillende dieptes, een bar/loungehoek (die helaas dicht was), twee gespierde jonge badmeesters en gemiddeld drie klassen tegelijk – dus DRUK! Niet zeuren, hup in de bikini en lekker baantjes trekken. De kinderen zongen ondertussen liedjes en spetterden in het ondiepe. Zora moest even wennen, want die heeft het niet zo op druktes en water in haar gezicht. Ik heb een paar kindjes rondjes laten zwemmen op mijn rug en op mijn armen laten ‘vliegen’ in het water. Toch nog een soort zwemles. Het was een leuke ochtend, we hebben ons goed vermaakt! En afdrogen is simpel. Je zet de kinderen in de zon en na 10 minuten kunnen ze allemaal weer kurkdroog de schoolbus in.
Twijfels
Nu mijn kids gewend raken aan school en ik heb gezien dat de juffen echt leuk zijn, nemen mijn initiële twijfels wat af. Mijn grootste vraagteken staat momenteel bij de geplande trip naar de dierentuin. Dat is namelijk een trip van 45 minuten, over een snelle weg. En dan vind ik zo’n schoolbus echt onacceptabel en doodeng. Maar moet ik ze dan als enige thuis houden?
